مرتضی برزگر

پدر، همسر و غمگین معاصر

نویسنده‌ داستان

معلم داستان نویسی

مدیر روابط عمومی

کارشناس تولید محتوا

مرتضی برزگر

پدر، همسر و غمگین معاصر

نویسنده‌ داستان

معلم داستان نویسی

مدیر روابط عمومی

کارشناس تولید محتوا

نوشته های بلاگ

مردم شیراز

6 فروردین 1398 نوشته‌ها

حالا که فضای مجازی پر است از تصاویر دهشت‌آور سیلاب‌های تند گل‌آلود، ماشین‌های واژگون مچاله‌ی به‌هم‌کوفته و فیلم‌هایی که در آن، آب همه‌ی ما را می‌برد با صدای گریه‌ی کودکان غوطه‌ور؛

حالا که تمام استوری‌ها روش‌های زنده ماندن در سیل را می‌آموزند و گرفتن ۱۱۲ را با موبایل بدون سیم‌کارت و هشدارهای هواشناسی و زمین‌شناسی؛

حالا که متن‌های کوبنده با ترکیب مسئول و خائن و خارج و نوروز و ایران لایک می‌خورد، لایک آدم‌های غمگین و عصبانی و ترسیده؛

من، از محضر همه‌ی قضات، دادستان‌ها، اعضای هیات منصفه و متهم‌ها؛ که ماییم، برای لحظه‌ای، هر چند کوتاه، تقاضای تنفس می‌کنم.

و می‌خواهم در این لحظات کم، از قاب دلبرانه‌ای بگویم از مردمان شیراز که همه‌ی شان عصای موسا را داشته‌اند انگار. و آنچه ما در میان آن تصاویر غمگین می‌بینیم حضور پیامبرانی است که منزل‌ و آرام رایگان می‌دهند با غذا و مهربانی به هر آن کس که راهی برای رفتن و گذشتن و آمدن ندارد.

سیل، خواهد نشست روزی. غم‌، شسته خواهد شد از صورت مردمان من. خورشید به نهایت گرمی خواهد تابید بر این خاک نم‌زده. و مهربانی است که می‌ماند، همان‌طور که همیشه…

این چند کلمه‌، برای سپاس از مردمانی است که حافظ و سعدی و شوریده و کوروش بر بستر آن‌ها به آسودگی خفته‌اند. آنانی که از خروش‌ موج‌های ترساننده، شراب ناب ساخته‌اند و از شهر روی آب، میکده‌ای.

و سلام خدا بر زیبایی مردم شیراز و برکاته…

برچسب:
یک دیدگاه بنویسید